به نام خالق هستی

این حرف‌ها را چه کسی می‌زند؟
این نوشته‌ها از زبان کسی است که مسیر زندگی‌اش را با حرف شروع نکرده، با کار شروع کرده است؛کسی که از سال‌های نوجوانی، طعم شاگردی، سختی، نظم، مسئولیت و زمین‌خوردن را چشیده و همان مسیر ساده اما پیوسته را تا امروز ادامه داده است.
علی‌اصغر کیهانی از جمله کارآفرینانی است که موفقیت را نه نتیجه شانس می‌داند و نه حاصل روابط؛ بلکه محصول ماندن، یاد گرفتن و درست رفتار کردن. سال‌ها فعالیت مستمر در حوزه تولید، کارآفرینی و آموزش، او را به این باور رسانده که آنچه انسان را به جایگاه پایدار می‌رساند، پیش از سرمایه و مهارت، شخصیت است.
او بنیان‌گذار مجموعه‌های آموزشی و کاری است و سال‌هاست به‌طور مستقیم با جوانان، کارآموزان و دانشجویان در ارتباط است. تجربه کار با نسل‌های مختلف به او نشان داده که مشکل بسیاری از جوان‌ها کمبود استعداد یا انگیزه نیست، بلکه نداشتن نقشه راه و الگوی قابل لمس است.
در زندگی شخصی نیز، او پیش از هر عنوانی، خود را پدر و مسئول خانواده می‌داند و معتقد است اگر حرفی در خانه قابل اجرا نباشد، گفتنش در جامعه اثرگذار نخواهد بود. احترام اطرافیان و اعتماد همکارانش را نه با قدرت، بلکه با ادب، صداقت، گذشت و مسئولیت‌پذیری به دست آورده است؛ همان چهار اصلی که محور این نوشته‌هاست.
این مطالب نه برای نصیحت از بالا، بلکه برای انتقال تجربه از کنار راه نوشته شده‌اند؛ از زبان کسی که مسیر را رفته و می‌داند کجاها باید صبر کرد، کجاها ایستاد و کجاها از نو شروع کرد.
به جوانی که در آغاز راه ایستاده است
جوانی فقط یک سن نیست؛ یک فرصت است.فرصتی که اگر درست دیده نشود، خیلی زود تبدیل به حسرت می‌شود. بیشتر آدم‌ها وقتی به گذشته نگاه می‌کنند، نمی‌گویند «کاش بیشتر پول داشتم»، می‌گویند «کاش آن روزها را بهتر می‌فهمیدم».
خیلی‌ها تصور می‌کنند موفقیت از جایی شروع می‌شود که همه‌چیز مهیاست؛ سرمایه، رابطه، موقعیت. اما واقعیت این است که موفقیت اغلب از جایی شروع می‌شود که کسی حاضر نیست بایستد:از شاگردی، از کارهای ساده، از مسئولیت‌هایی که دیده نمی‌شوند.
در زندگی، هیچ کاری کوچک نیست؛ این نگاه ماست که کار را کوچک یا بزرگ می‌کند. کسی که امروز با دقت کار ساده‌ای را انجام می‌دهد، فردا می‌تواند مسئولیت‌های بزرگ‌تری را به‌درستی مدیریت کند. تفاوت در نگاه و تعهد است، نه در عنوان و جایگاه.