میراثی به نام انسان
ما به دنبال جمعآوری داستانهای موفقیت نبودیم؛ میخواستیم ردپای تجربه را ثبت کنیم.
چرا نامه؟
ما آگاهانه قالب «نامه» را انتخاب کردیم؛ چون نامه، صمیمیترین شکل گفتوگوست. آدمها در نامه کمتر نقش بازی میکنند، کمتر تلاش میکنند کامل، بینقص یا قهرمان به نظر برسند.
در نامه، آدمها بیشتر خودشان هستند؛ با تردیدهایشان، امیدهایشان، شکستهایشان و آرزوهایشان.
آدمهایی که
این روایت را ساختند
«نامهای به فردا» حاصل یک ایده، مجموعهای از گفتوگوها و همکاری افرادی است که هر کدام بخشی از مسیر شکلگیری این کتاب را بر عهده داشتهاند.
01
رضا فخرزاده
ایده «نامهای به فردا» از او شکل گرفت؛ پروژهای برای ثبت تجربه زیسته انسانهایی که سالها ساختهاند، آموختهاند، شکست خوردهاند و دوباره برخاستهاند. طراحی و هدایت پروژه، طرح پرسش محوری، گفتوگو با نویسندگان و گردآوری روایتهای اولیه، بخشی از مسیر او در شکلگیری این کتاب است.
02
شهرزاد آذین
تحلیل و تدوین روایتهای حاصل از گفتوگوها، تبدیل تجربههای خام به نامههایی منسجم و انسانی، بازنویسی و ویرایش ادبی نامهها و شکلدهی به ساختار روایی کتاب را بر عهده داشت. متن پایانی کتاب نیز حاصل تأمل او بر مجموعه این روایتهاست.
03
علیرضا کیایی
علیرضا کیایی مسئول شکلدادن به هویت بصری «نامهای به فردا» است؛ جایی که روایتهای انسانی کتاب باید پیش از خواندهشدن، دیده شوند. انتخاب زبان بصری، ترکیب عناصر گرافیکی و طراحی فضایی که میان گذشته و آینده حرکت میکند، بخشی از نقش او در شکلگیری چهره نهایی کتاب است. تلاش او بر این بوده که طراحی، در خدمت روایت بماند و تصویر، جای کلمات را نگیرد.
04
انتشارات مکث نظر
انتشارات مکث نظر مسئولیت انتشار و عرضه این مجموعه را بر عهده گرفته است؛ مجموعهای که تلاش میکند تجربه و نگاه نسلهای مختلف را در قالبی ماندگار ثبت کند. حضور ناشر در این پروژه، حلقه اتصال میان ایده، روایت و کتاب نهایی است؛ تا نامههایی که برای فردا نوشته شدهاند، امکان رسیدن به مخاطبان امروز و نسلهای بعد را پیدا کنند.
05
امیر روشنبخش
امیر روشنبخش به عنوان مدیرمسئول انتشارات، در مسیر تبدیل این پروژه از یک مجموعه روایت و گفتوگو به اثری منتشرشده و ماندگار همراه بوده است. نگاه او به فرآیند انتشار، بخشی از مسیری است که میان محتوای کتاب، کیفیت نهایی اثر و امکان حضور آن در فضای نشر شکل میگیرد. «نامهای به فردا» در این مسیر، از ایدهای شخصی به اثری برای مخاطبان گستردهتر تبدیل شده است.
اگر قرار باشد فقط یک نامه
برای فردا بنویسید،
چه خواهید نوشت؟
هر انسانی چیزی برای گفتن به فردا دارد؛ تجربهای، خاطرهای، هشداری یا امیدی که شاید ارزش آن را داشته باشد برای نسل بعد باقی بماند.